Avrupa Birliği, Dijital Kimlikler İçin Sıfır Bilgi İspatlarını Kullanmayı Düşünüyor
AB Komitesi tarafından onaylanan sıfır bilgi delillerini kullanma önerisi, güncellenen mevzuatın bir modülü olabilir.
Avrupa Birliği, bir yandan katı data müdafaa düzenlemelerini uygularken bir yandan da merkez bankası dijital para ünitesi (CBDC) projesi, özel kripto para ünitelerinin anonimlik standartlarından mahrum.
AB, Dijital Kimlik Alanında Hayati Bir Adım Attı
AB milletvekilleri geçtiğimiz hafta, vatandaşların dijital kimlikleri alanında mahremiyeti benimsemek ismine hayati bir adım attı. 9 Şubat’ta Sanayi, Araştırma ve Enerji Komitesi, Avrupa dijital kimlik çerçevesine (eID) yaptığı değişikliklere sıfır bilgi ispatları standardını dahil etti. Bu gelişme, komite’de 8’e karşı 55 oyla kabul edildi. Taslak artık müzakerelerin üçlü kademesine geçecek.
En son taslak hala halka açık olmasa da, basın açıklaması AB vatandaşlarına dataları üzerinde tam denetim ve hangi bilgilerin kiminle paylaşılacağına karar verme seçeneğinin verileceğini belirtiyor ve bu durumu şu sözlerle açıklıyor: “Yeni eID, vatandaşların bugün olduğu gibi ticari sağlayıcılara başvurmak zorunda kalmadan Avrupa dijital kimlik cüzdanı aracılığıyla kendilerini tanımlamasına ve doğrulamasına izin verecek. Bu, güven, güvenlik ve mahremiyet endişelerini artıran bir uygulama.”
Sıfır bilgi delilleri, dijital para ünitelerinde yasal uyumluluk ve mahremiyet sağlamak için mümkün bir araç olarak son vakitlerde araştırmacıların odak noktasında yer alıyor.
Mina Protokolü’nün sağlayıcısı olan San Francisco merkezli Mina Vakfı’nın ortak bildirisi; Alman Hauck Aufhauser Lampe Bankası ve Lüksemburg Üniversitesi’nin, disiplinlerarası güvenlik, güvenilirlik ve sıfır bilgi delilinin Avrupa’nın eIDAS elektronik kimlik sistemine tam olarak nasıl bağlanabileceğini gösterdi.
Ancak, herkes bu tahlile ikna olmadı. Cointelegraph için yazan Bilgi Labs CEO’su ve kycDAO’nun kurucu ortaklarından Balazs Nemethi, ispatların tek başına yetersiz kaldığı ve bir sürecin iştirakçileri ortasında şahsî bilgi paylaşımının gerekli olduğu durumlarda sadece zincir dışı tahlillere güvenmenin tavsiye edildiğini argüman etti.
